نظام مطلوب بهداشتی و درمانی چگونه است؟

چهره ماندگار کشور در حوزه علوم پزشکی با انتقاد از شیوه توزیع نیروی تخصصی علوم پزشکی در کشور، گفت: برای اصلاح امور باید بتوان به این چند سوال پاسخ داد که نظام کنونی بهداشتی درمانی کشور ما چیست؟ نظام مطلوب چیست؟ و چه کسی باید برای شروع و پابرجایی این نظام اقدام کند؟

نظام مطلوب بهداشتی و درمانی چگونه است؟

دکتر فریدون عزیزی در گفت وگو با خبرنگاران، اصلاح این روند و توزیع عادلانه نیروهای تخصصی و فوق تخصصی پزشکی را مستلزم استقرار یک نظام صحیح سلامت در کشور دانست و مطرح کرد: این مساله برای تمام رشته های پزشکی صادق است و راه حل حل آن، اعمال قانون و نظارت بیشتر مسئولین وزارت بهداشت بر این روند است. البته زمانی برای حل این مشکل افراد بومی در رشته های مختلف پزشکی پذیرش شدند که متاسفانه این راه حل هم اثربخش نبود.

وی با بیان اینکه مسئولیت توزیع نیروی انسانی پزشکی برعهده وزارت بهداشت است، ادامه داد: اغلب نیروهای تخصصی و فوق تخصصی چند سال اول فعالیت خود را در تهران مانده و چون به صورت رسمی فعالیت نمی نمایند، نظارت بر عملکرد آن ها از سوی مسئولین وزارت بهداشت مشکل است. این دسته از افراد به دلیل خلاء موجود در سیستم سلامت در نهایت نیز راهی برای ماندن دائم در تهران پیدا می نمایند.

وی با بیان اینکه توزیع عادلانه نیروهای پزشکی در اغلب کشورها مساله ساز است، گفت: یکسان نبودن وضعیت اقتصادی، امکانات و تسهیلات زندگی در نقاط مختلف کشور از دلایل اصلی این مساله است؛ چراکه همه افراد برای زندگی بهتر و استفاده بیشتر از امکانات و تسهیلات و همچنین تربیت مناسب تر فرزندان خود ترجیح می دهند در شهرهای بزرگ خدمت نمایند. بنابراین یکی از راه حلهای ترغیب نیروها به خدمت در نقاط مورد احتیاج، فراهم کردن امکانات و تسهیلات زندگی به صورت تقریبا یکسان در شهرهای مختلف کشور بوده که تحقق آن کمی مشکل است.

رییس پژوهشکده غدد درون ریز و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ادامه داد: کشورهایی که این شرایط را برای شهرهای خود فراهم نموده اند، کمتر با این معضل روبرو هستند، البته تجمع در شهرهای بزرگ در همه کشورها وجود دارد ولی به اندازه کشور ما نیست.

عزیزی با اشاره به رشد جمعیت کشور و حرکت به سمت جمعیت میانسالی و سالخوردگی و در نتیجه احتیاج شدید کشور به تربیت نیروهای تخصصی و فوق تخصصی، مطرح کرد: چندین سال پیش براساس برآورد انجمن غدد، نزدیک به 800 تا 1000 متخصص غدد در سراسر کشور مورد احتیاج بود که مسلما تربیت این افراد به عنوان نیروی فوق تخصص غدد، کار ساده ای نیست؛ چراکه برای تربیت نیروی تخصصی به سازمان ها و دپارتمان هایی احتیاج داریم که از نظر آموزشی، پژوهشی، مراقبت بیماران و داشتن امکاناتی مانند MRI و غیره در حد قابل قبولی باشند.

وی با بیان اینکه خوشبختانه امروز در هشت دانشگاه کشور دوره فوق تخصص غدد برگزار می گردد، اضافه کرد: در10 سال اول راه اندازی دوره غدد، سالانه پنج فوق تخصص غدد تربیت می شد ولی از سال 74 با فارغ التحصیل شدن اولین گروه از دانشجویان، این دوره در سایر دانشگاه ها و شهرها نیز راه اندازی شد.

این استاد پیشکسوت دانشگاه با بیان این که در هر دوره و در هر دانشگاه تنها می توان 2 تا 3 نیروی فوق تخصص غدد تربیت کرد، گفت: برای تربیت نیروی بیشتر باید امکانات و شرایط لازم در دانشگاه ها فراهم گردد.

وی با بیان اینکه احتیاج به نیروی تخصصی غدد در سایر شهرهای کشور با تربیت کارشناس مرتفع نمی گردد، اضافه کرد: احتیاج به نیروی تخصصی مانند احتیاجهای اولیه پزشکی نیست که بتوان با تربیت کارشناس آن را مرتفع کرد، بلکه فعالیت تخصصی در حوزه غدد مانند سایر رشته های فوق تخصصی احتیاجمند گذراندن دوره پزشکی عمومی و دوره تخصصی داخلی برای آشنایی با تمام ارگان های داخلی بدن و در نهایت گذراندن دوره 2 ساله فوق تخصص است. آموزش مداوم در مورد پزشکان عمومی و متخصص داخلی سال ها است که در کشور انجام می گردد.

وی ادامه داد: با این حال در حد تشخیص و شناسایی بیماری های غدد می توان با برگزاری کارگاه ها و دوره های آموزشی برای پزشکان عمومی تا حدودی این احتیاج را رفع کرد. البته در بخش درمان و مراقبت از بیمار تنها می توان امور اولیه و معمول را به پزشکان عمومی واگذار کرد، ولی در صورت احتیاج به مراقبت های بیشتر حتما باید بیمار به پزشک متخصص و فوق تخصص غدد ارجاع داده گردد.

عزیزی در شرح مشکل اصلی در عدم توزیع صحیح نیروهای تخصصی پزشکی گفت: در صورت وجود نظام درست در سیستم سلامت کشور، افراد نمی توانستند با در دست داشتن یک دفترچه به متخصصان مختلف داخلی، عمومی، قلب، غدد و غیره مراجعه نمایند، این مساله باعث می گردد که نظامی در سیستم سلامت کشور وجود نداشته باشد و هیچ بیمه ای توان پوشش این دفترچه ها و تامین بار مالی ناشی از آن را نداشته باشد.

وی ادامه داد: در حال حاضر بیش از 80 هزار پزشک عمومی در کشور داریم که می توانند مسئولیت مراقبت اولیه از بیماران را برعهده داشته باشند و کلیه اموری را که انتظار می رود مانند پزشک خانواده انجام دهند. به عبارت دیگر در یک نظام سلامت درست باید روندی پیش بینی گردد که کلیه پزشکان عمومی چه در بخش دولتی و چه در بخش خصوصی مسئولیت مراقبت اولیه بخشی از جمعیت کشور را بر عهده داشته باشند.

وی ادامه داد: به عبارت دیگر دولت نباید مجددا هزینه ای بابت تربیت پزشک خانواده و یا تحت پوشش قرار دادن پزشکان بخش خصوصی صرف کند، بلکه با در نظر دریافت جمعیت حدودا 80 میلیونی کشور و حضور حدود 80 هزار پزشک عمومی، هر پزشک باید مسئولیت مراقبت اولیه از جمعیت حدودا 10،000 نفری در کشور را بر عهده داشته باشد. از طرف دیگر تمامی این پزشکان عمومی باید هر شش ماه، اطلاعات پزشکی خود را به روز نموده و از آخرین مطالب پزشکی و سلامتی مطلع شوند، حتی می توان برای آنان دوره های بازآموزی مجازی برگزار کرد تا بتوانند به صورت غیرحضوری و به وسیله اینترنت از مسایل روز پزشکی مطلع شوند.

عزیزی با بیان اینکه پزشکان عمومی باید برای تمامی بیماران تحت پوشش خود پرونده پزشکی و پیگیری تشکیل دهند، گفت: بنابراین سیستم باید به گونه ای طراحی گردد که افراد در مرحله اول به پزشک عمومی مراجعه نموده و پس از تشکیل پرونده، در صورت احتیاج به پزشکان تخصص و فوق تخصص ارجاع داده شوند، در این صورت نیز باید نتیجه اقدامات درمانی مجددا در پرونده پزشک اول درج گردد.

این استاد پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در پایان با تاکید بر لزوم برنامه ریزی صحیح برای نظام سلامت کشور، مطرح کرد: اگر این نظام طراحی نگردد، نمی توان برای هیچ یک از رشته های فوق تخصصی و در کل برای حوزه سلامت کشور احتیاجسنجی، برنامه ریزی و پیش بینی درستی داشت.

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "نظام مطلوب بهداشتی و درمانی چگونه است؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با نظام مطلوب بهداشتی و درمانی چگونه است؟

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید